داستان زيباي اطلاعات لطفا

^{داستان زيباي اطلاعات لطفا}

^{وقتي خيلي كوچك بودم اولين خانواده اي كه در محلمان تلفن خريد ما بوديم . هنوز جعبه قديمي و گوشي سياه و براق تلفن كه به ديوار وصل شده بود به خوبي در خاطرم مانده.}

 ^{قد من كوتاه بود و دستم به تلفن نميرسيد ولي هر وقت كه مادرم با تلفن حرف ميزد مي ايستادم و گوش ميكردم و لذت ميبردم .}

 ^{بعد از مدتي كشف كردم كه موجودي عجيب در اين جعبه جادويي زندگي مي كند كه همه چيز را مي داند . اسم اين موجود اطلاعات لطفآ بود ، و به همه سوالها پاسخ مي داد.}

 ^{ساعت درست را مي دانست و شماره تلفن هر كسي را به سرعت پيدا ميكرد .}

 ^{بار اولي كه با اين موجود عجيب رابطه بر قرار كردم روزي بود كه مادرم به ديدن همسايه مان رفته بود . رفته بودم در زير زمين و با وسايل نجاري پدرم بازي ميكردم كه با چكش كوبيدم روي انگشتم.}

 ^{دستم خيلي درد گرفته بود ولي انگار گريه كردن فايده نداشت چون كسي در خانه نبود كه دلداريم بدهد .}

 ^{انگشتم را كرده بودم در دهانم و همين طور كه ميمكيدمش دور خانه راه مي رفتم . تا اينكه به راه پله رسيدم و چشمم به تلفن افتاد ! فوري رفتم و يك چهار پايه آوردم و رفتم رويش ايستادم .}

 ^{تلفن را برداشتم و در دهني تلفن كه روي جعبه بالاي سرم بود گفتم اطلاعات لطفآ .}

 ^{صداي وصل شدن آمد و بعد صدايي واضح و آرام در گوشم گفت : اطلاعات .}

 ^{انگشتم درد گرفته .... حالا يكي بود كه حرف هايم را بشنود ، اشكهايك سرازير شد .}

 ^{پرسيد مامانت خانه نيست ؟}

 ^{گفتم كه هيچكس خانه نيست .}

 ^{پرسيد خونريزي داري ؟}

 ^{جواب دادم : نه ، با چكش كوبيدم روي انگشتم و حالا خيلي درد دارم .}

 ^{پرسيد : دستت به جا يخي ميرسد ؟}

 ^{گفتم كه مي توانم درش را باز كنم .}

 ^{صدا گفت : برو يك تكه يخ بردار و روي انگشتت نگه دار .}

 ^{يك روز ديگر به اطلاعات لطفآ زنگ زدم .}

 ^{صدايي كه ديگر برايم غريبه نبود گفت : اطلاعات .}

 ^{پرسيدم تعمير را چطور مي نويسند ؟ و او جوابم را داد .}

 ^{بعد از آن براي همه سوالهايم با اطلاعات لطفآ تماس ميگرفتم .}

 ^{سوالهاي جغرافي ام را از او مي پرسيدم و او بود كه به من گفت آمازون كجاست . سوالهاي رياضي و علومم را بلد بود جواب بدهد . او به من گفت كه بايد به قناريم كه تازه از پارك گرفته بودم دانه بدهم .}

 ^{روزي كه قناري ام مرد با اطلاعات لطفآ تماس گرفتم و داستان غم انگيزش را برايش تعريف كردم . او در سكوت به من گوش كرد و بعد حرفهايي را زد كه عمومآ بزرگترها براي دلداري از بچه ها مي گويند . ولي من راضي نشدم .}

 ^{پرسيدم : چرا پرنده هاي زيبا كه خيلي هم قشنگ آواز مي خوانند و خانه ها را پر از شادي ميكنند عاقبتشان اينست كه به يك مشت پر در گوشه قفس تبديل ميشوند ؟}

 ^{فكر ميكنم عمق درد و احساس مرا فهميد ، چون كه گفت : عزيزم ، هميشه به خاطر داشته باش كه دنياي ديگري هم هست كه مي شود در آن آواز خواند و من حس كردم كه حالم بهتر شد .}

 ^{وقتي كه نه ساله شدم از آن شهر كوچك رفتيم . دلم خيلي براي دوستم تنگ شد . اطلاعات لطفآ متعلق به آن جعبه چوبي قديمي بر روي ديوار بود و من حتي به فكرم هم نميرسيد كه تلفن زيباي خانه جديدمان را امتحان كنم .}

 ^{وقتي بزرگتر و بزرگتر مي شدم ، خاطرات بچگيم را هميشه دوره ميكردم . در لحظاتي از عمرم كه با شك و دودلي و هراس درگير مي شدم ، يادم مي آمد كه در بچگي چقدر احساس امنيت مي كردم .}

 ^{احساس مي كردم كه اطلاعات لطفآ چقدر مهربان و صبور بود كه وقت و نيرويش را صرف يك پسر بچه ميكرد .}

^***

 ^{سالها بعد وقتي شهرم را براي رفتن به دانشگاه ترك ميكردم ، هواپيمايمان در وسط راه جايي نزديك به شهر سابق من توقف كرد . ناخوداگاه تلفن را برداشتم و به شهر كوچكم زنگ زدم : اطلاعات لطفآ !}

 ^{صداي واضح و آرامي كه به خوبي ميشناختمش ، پاسخ داد اطلاعات .}

 ^{ناخوداگاه گفتم مي شود بگوييد تعمير را چگونه مي نويسند ؟}

 ^{سكوتي طولاني حاكم شد و بعد صداي آرامش را شنيدم كه مي گفت : فكر مي كنم تا حالا انگشتت خوب شده .}

^{خنديدم و گفتم : پس خودت هستي ، مي داني آن روزها چقدر برايم مهم بودي ؟}

 ^{گفت : تو هم ميداني تماسهايت چقدر برايم مهم بود ؟ هيچوقت بچه اي نداشتم و هميشه منتظر تماسهايت بودم .
 به او گفتم كه در اين مدت چقدر به فكرش بودم . پرسيدم آيا مي توانم هر بار كه به اينجا مي آيم با او تماس بگيرم .}

 ^{گفت : لطفآ اين كار را بكن ، بگو مي خواهم با ماري صحبت كنم .}

^***

 ^{سه ماه بعد من دوباره به آن شهر رفتم .}

 ^{يك صداي نا آشنا پاسخ داد : اطلاعات .}

 ^{گفتم كه مي خواهم با ماري صحبت كنم .}

 ^{پرسيد : دوستش هستيد ؟}

 ^{گفتم : بله يك دوست بسيار قديمي .}

 ^{گفت : متاسفم ، ماري مدتي نيمه وقت كار مي كرد چون سخت بيمار بود و متاسفانه يك ماه پيش درگذشت .}

^{قبل از اينكه بتوانم حرفي بزنم گفت : صبر كنيد ، ماري براي شما پيغامي گذاشته ، يادداشتش كرد كه اگر شما زنگ زديد برايتان بخوانم ، بگذاريد بخوانمش .}

^{صداي خش خش كاغذي آمد و بعد صداي نا آشنا خواند : به او بگو كه دنياي ديگري هم هست كه مي شود در آن آواز خواند ... خودش منظورم را مي فهمد .
منبع : انديشه هايم}